Psychology
Criticisms of Michael Slepian’s Stanford study on poker tells and hand movements (published 2015)
By admin | | 0 Comments |

Some places the study was featured. The following is reposted from a 2015 piece I wrote for Bluff magazine. It was originally located at this URL but has become unavailable due to Bluff going out of business. I saw this study mentioned recently in Maria Konnikova’s book ‘The Biggest Bluff’ and was reminded about this piece and noticed it was offline, so I wanted to share it again. A few notes on this piece: The original title below and was more negative-sounding than I liked; Bluff chose it. Also, if I could rewrite this piece now, I’d probably choose less negative-sounding phrasing in some places.  Regardless of the exact factors that might be at work in the found correlation, I realize it’s scientifically interesting that a significant correlation was found. But I also think it’s possible to draw simplistic and wrong conclusions from the study, and my piece hopefully gives more context about the factors that might be at work. Image on left taken from Michael Slepian’s media page. The Slepian Study on Betting Motions Doesn’t Pass Muster A 2013 study¹ conducted at Stanford University by graduate student Michael Slepian and associates found a correlation between the “smoothness” of a betting motion and the strength of the bettor’s hand. In a nutshell, there was a positive correlation found between betting motions perceived as “smooth” and “confident” and strong hands. The quality of the betting motions was judged by having experiment participants watch short clips of players making bets (taken from the 2009 WSOP Main Event) and estimate the hand strength of those bets. This experiment has gotten a lot of press over the last couple years. I first heard about it on NPR. Since, I’ve seen it referenced in poker blogs and articles and in a few mainstream news articles. I still occasionally hear people talk about it at the table when I play. I’ve had friends and family members reference it and send me links to it. It’s kind of weird how much attention it received, considering the tons of interesting studies that are constantly being done, but I guess it can be chalked up to the mystique and “sexiness” of poker tells. The article had more than casual interest for me. I’m a former professional poker player and the author of two books on poker behavior: Reading Poker Tells and Verbal Poker Tells. I’ve been asked quite a few times about my opinion on this study, and I’ve been meaning to look at the study more closely and write up my thoughts for a while. In this article, I’ll give some criticisms of the study and some suggestions for how this study (and similar studies) could be done better. This isn’t to denigrate the work of the experiment’s designers. I think this is an interesting study, and I hope it will encourage similar studies using poker as a means to study human behavior. But I do think it was flawed in a few ways, and it could be improved in many ways. That’s not to say that I think their conclusion is wrong; in fact, in my own experience, I think their conclusion is correct. I do, however, think it’s a very weak general correlation and will only be practically useful if you have a player-specific behavioral baseline. My main point is that this study is not enough, on its own, to cause us to be confident about the conclusion. I’ll give a few reasons for why I think the study is flawed, but the primary underlying reason is a common one for studies involving poker: the study’s organizers just don’t know enough about how poker works. I’ve read about several experiments involving poker where the organizers were very ignorant about some basic aspects of poker, and this affected the way the tests were set up and the conclusions that were reached (and this probably applies not just to poker-related studies but to many studies that involve an activity that requires a lot of experience to understand well). Poker can seem deceptively simple to people first learning it, and even to people who have played it for decades. Many bad players lose money at poker while believing that they’re good, or even great players. In the same way, experiment designers may falsely believe they understand the factors involved in a poker hand, while being far off the mark. Here are the flaws, as I see them, in this study: 1. The experimenters refer to all WSOP entrants as ‘professional poker players.’ This first mistake wouldn’t directly affect the experiment, but it does point to a basic misunderstanding of poker and the World Series of Poker, which might indirectly affect other aspects of the experiment and its conclusions. Here are a couple examples of this from the study: The World Series of Poker (WSOP), originating in 1970, brings together professional poker players every year (from the study’s supplemental materials) These findings are notable because the players in the stimulus clips were highly expert professionals competing in the high-stakes WSOP tournament. The WSOP Main Event is open to anyone and most entrants are far from being professional poker players. Categorizing someone’s poker skill can be difficult and subjective, but Kevin Mathers, a long-time poker industry worker, estimates that only 20% of WSOP Main Event entrants are professional (or professional-level) players. This also weakens the conclusion that the results are impressive due to the players analyzed being professional-level. While the correlation found in this experiment is still interesting, it is somewhat expected that amateur players would have behavioral inconsistencies. I’d be confident in predicting that a similar study done on only video clips of bets made by professional poker players would not find such a clear correlation. 2. Hand strength is based on comparing players’ hands This is a line from the study that explains their methodology for categorizing a player’s hand as ‘weak’ or ‘strong’: Each player’s objective likelihood of winning during the bet was known (WSOP displays these statistics on-screen; however, we kept this information from participants by obscuring part of the screen). They relied on the on-screen percentage graphics, which are displayed beside a player’s hand graphics in the broadcast. These graphics show the likelihood of a player’s hand winning; it does this by comparing it to the other players’ known hands. This makes it an illogical way to categorize whether a player believes he is betting a weak or strong hand. If this isn’t clear, here’s a quick example to make my point: A player has QQ and makes an all-in bet on a turn board of Q-10-10-8. Most people would say that this player has a strong hand and has every reason to believe he has a strong hand. But, if his opponent had 10-10, the player with Q-Q would have a 2.27% chance of winning with one card to come. According to this methodology, the player with the Q-Q would be judged as having a weak hand; if the test participants categorized that bet as representing a strong hand, they would be wrong. It’s not stated in the study or the supplemental materials if the experimenters accounted for such obvious cases of how using the percentage graphics might skew the results. It’s also not stated how the experimenters would handle river (last-round) bets, when one hand has a 100 percent winning percentage and the losing hand has 0 percent (the only exception would be a tie). It’s admittedly difficult to come up with hard-and-fast rules for categorizing hand strength for the purposes of such an experiment. As someone who has thought more than most about this problem, for the purpose of analyzing and categorizing poker tells, I know it’s a difficult task. But using the known percentages of one hand beating another known hand is clearly a flawed approach. The optimal approach would probably be to come up with a system that pits a poker hand against a logical hand range, considering the situation, or even a random hand range, and uses that percentage-of-winning to rank the player’s hand strength. If this resulted in too much hand-strength ambiguity, the experiment designers could throw out all hands where the hand strength fell within a certain medium-strength range. Such an approach would make it more likely that only strong hand bets and weak hand bets were being used and, equally important for an experiment like this, that the player believed he or she was betting either a strong or weak hand. 3. Situational factors were not used to categorize betting motions When considering poker-related behavior, situations are very important. A small continuation-bet on the flop is different in many ways from an all-in bet on the river. One way they are different: a small bet is unlikely to cause stress in the bettor, even if the bettor has a weak hand. Also, a player making a bet on an early round has a chance for improving his hand; whereas a player betting on the river has no chance to improve his hand. When a player bets on the river, he will almost always know whether he is bluffing or value-betting; this is often not the case on earlier rounds, when hand strength is more ambiguous and undefined. This experiment had no system for selecting the bets they chose for inclusion in the study. The usability of the clips was apparently based only on whether the clip meant certain visual needs of the experiment: i.e., did the footage show the entirety of the betting action and did it show the required amount of the bettor’s body? From the study: Research assistants, blind to experimental hypotheses, extracted each usable video in each installment, and in total extracted 22 videos (a standard number of stimuli for such studies; Ambady & Rosenthal, 1993) for Study 2 in the main text. Study 1 videos required a single player be in the frame from the chest-up, allowing for whole-body, face-only, and arms-only videos to be created by cropping the videos. These videos were therefore more rare, and the research assistants only acquired 20 such videos. The fact that clips were chosen only based on what they showed is not necessarily a problem. If a hand can be accurately categorized as strong or weak, then it doesn’t necessarily matter when during a hand it occurred. If there is a correlation between perceived betting motion quality and hand strength, then it will probably make itself known no matter the context of the bet. Choosing bets only from specific situations would have made the experiment stronger and probably would have led to more definite conclusions. It could also help address the problem of categorizing hand strength. For example, if the experiment designers had only considered bets above a certain size that had occurred on the river (when all cards are out and there are no draws or semi-bluffs to be made), then that would result in polarized hand strengths (i.e., these bets would be very likely to be made with either strong or weak hands). Also, the experiment’s method for picking clips sounds like it could theoretically result in all strong-hand bets being picked, or all weak-hand bets being picked. There is nothing in the experiment description that requires a certain amount of weak hands or strong hands. This is not in itself bad, but could affect the experiment in unforeseen ways. For example, if most of the betting motion clips chosen were taken from players betting strong hands (which would not be surprising, as most significant bets, especially post-flop, are for value), then this could introduce some unforeseen bias into the experiment. One way this might happen: when a video clip shows only the betting motion (and not, for example, the bettor’s entire torso or just the face, as were shown to some study groups), this focus might emphasize the bet in the viewer’s mind and make the bet seem stronger. And if most of the hands-only betting clips were of strong-hand bets (and I have no idea how many were), the study participants watching only the hand-motion betting clips would falsely appear to be making good guesses. My main point here is that thinking about the situational factors of a betting motion, and incorporating that into the experiment in some way, would have resulted in less ambiguity about the results. (It appears that it was difficult to find usable clips from a single WSOP event; in that case, the experimenters could just add footage from another WSOP Main Event to the study.) 4. The number of chips bet was not taken into account The experiment designers did not take into account the chips that were bet. In their words: During betting, each player pushes poker chips into the center of the table. Each chip has a specific color, which indicates a specific value. These values range from $25 to $100,000. This range of chip values has a crucial consequence for the current work. The number of chips does not correlate with the quality of the hand (see Table 1A in the main text). Players could move a stack of 20 chips into the center of the table, and this could be worth $500 or $2,000,000 (the winner of the 2009 WSOP won $8,547,042, thus the latter bet magnitude is a bet that can be made in the WSOP). Because no participants were professional poker players, nor considered themselves poker experts, they were not aware of chip values. They could not, then, use the number of chips as a valid cue to judge poker hand quality. It’s true that your average person would not know what the chip colors at the WSOP Main Event mean. But it seems naïve to think that seeing the chips being bet couldn’t possibly have an effect on the experiment. For one thing, the number of chips being bet could bias a participant to think a bet was stronger or weaker, whether correctly or incorrectly. What if all the strong-hand bets in the study were also bets that involved a lot of chips? (This is not implausible because smaller bets with weak hands are common early in a hand, when bets are small, whereas larger bets later in the hand are more likely to represent strong hands.) And what if some of the study participants were able to deduce (consciously or unconsciously) the strength of the bet from the number of chips? Also, it’s possible that some of the test participants were knowledgeable (consciously or not) about some WSOP chip colors and what their denominations were. Or they were able to deduce (consciously or not), from the arrangement and number of chips, what the chip values were. (For example, large denomination chips are generally required to be kept at the front of a player’s stack.) Again, this could have been addressed by selecting bets taken only from specific situations and only of certain bet sizes. If all bets chosen were above a certain bet size, and this was communicated to the study participants, then this would have lessened the impact of the chips being able to be seen. 5. Quality of “smoothness” was subjective The experiment was based on the perceptions of study participants watching the assembled video clips. It was not based on objective measurements of what constitutes “smoothness” of a betting motion. This was a known issue in the experiment: Thus, both player confidence and smoothness judgments significantly predicted likelihoods of winning, which suggests that movement smoothness might be a valid cue for assessing poker hand quality. It is unknown, however, how participants interpreted “smoothness” or whether the players’ movements that participants rated as smooth were truly smoother than other players’ movements. Other physical factors, such as speed, likely played a role. This is not a major criticism; I think using perception is a fine way to find a correlation, especially for a preliminary study. But I think it does mean that we have no reason to be confident in the idea that smoothness of betting motion is correlated with hand strength. If there is are correlations between betting motion and hand strength (which I believe there are), these could be due to other aspects of arm motion or hand motion, such as: the betting speed, the position of the hands, the height of the hand, or other, more obscure, factors. In summary Again, I don’t mean to denigrate the experiment designers and the work they’ve done. I think this was an interesting experiment, and I think it’s probable the correlation they noticed exists (however weak the correlation may be). Also, as someone who is very interested in poker behavior, I’d love to see similar studies be done. My main goal in writing these criticisms and suggestions was to emphasize that poker is complex, as is poker behavior. There are many behavioral factors in a seemingly simple hand of poker and taking these factors into account can make an experiment stronger and the results more conclusive. Patricia Cardner, PhD, EdD, is a poker player and the author of Positive Poker, a book about the psychological characteristics of professional poker players. She had this to say about poker’s use in scientific studies: “While researchers often have the best of intentions, it is difficult for them to fully understand the nuances of poker. Researchers who reach out to poker players for help can make more informed decisions about the research areas they choose to pursue, increase reliability and validity, and improve the overall quality of their results and conclusions.” ¹: Slepian, M.L., Young, S.G., Rutchick, A.M. & Ambady, N. Quality of Professional Players’ Poker Hands Is Perceived Accurately From Arm Motions. Psychological Science (2013) 24(11) 2335–2338. Related
หวยออนไลน์ เล่นหวยออนไลน์ ไพ่ออนไลน์ เว็บ คาสิโน คาสิโน777
พอดแคสต์ใหม่ของฉัน: “คนอ่านคน”
By admin | | 0 Comments |

หลังจากไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้มาหลายปีฉันจึงตัดสินใจทำพอดคาสต์ของตัวเอง สิ่งที่เป็นแรงบันดาลใจให้ฉันคือการสัมภาษณ์ล่าสุดกับ Brian Rast ผู้เล่นโป๊กเกอร์ เราได้พูดคุยเกี่ยวกับโป๊กเกอร์และความคิดของเขาในการเริ่มเกมแบบผสมผสาน สิ่งที่เขาพูดนั้นน่าสนใจมากจนฉันเริ่มคิดอีกครั้งว่า "ฉันต้องทำพอดแคสต์เพื่อแบ่งปันสิ่งนี้" น่าเสียดายที่ในฐานะผู้บุกเบิกฉันเขียนอยู่ตลอดเวลาระหว่างการสัมภาษณ์ของ Rast และมันก็กลายเป็นจรวดจริงๆ ฉันจึงไม่อยากทำให้พอดคาสต์นั้นเป็นชั้นหนึ่งเพราะมันฟังดูไม่เป็นมืออาชีพ ฉันจะทำมันในตอนท้าย แต่ฉันคิดว่ามันน่าสนใจ แนวคิดของพอดคาสต์คือการที่ฉันสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญในสาขาต่างๆเกี่ยวกับวิธีที่ฉันใช้จิตวิทยามนุษย์และการวิเคราะห์พฤติกรรมในกิจกรรมวิชาชีพและสันทนาการของฉัน ตัวอย่างเช่นซีรีส์เรื่องแรกของฉันคือบทสัมภาษณ์ของ Alex Falcone นักแสดงตลกชาวพอร์ตแลนด์และได้รับรางวัล Funniest Award ประจำปี 2018 ของพอร์ตแลนด์ เราพูดถึงวิธีที่ตลกของเขาใช้แนวคิดเกี่ยวกับจิตวิทยามนุษย์และพฤติกรรมของมนุษย์และบทบาทของสิ่งเหล่านี้ในเรื่องตลกโดยทั่วไป บทสัมภาษณ์อื่นที่ฉันได้ระบุไว้คือ Mark McCleish อดีตจอมพลของรัฐบาลกลางที่มีประสบการณ์ด้านการบังคับใช้กฎหมายมากกว่า 26 ปี หนังสือของเขาชื่อฉันรู้ว่าฉันกำลังโกหกเป็นเนื้อหาเกี่ยวกับการสำรวจร่องรอยของการหลอกลวงทางลายลักษณ์อักษรและทางวาจาของผู้คน นั่นเป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจจากหนังสือของฉัน Verbal Poker Tells นี่คือลิงค์ไปยังชั้นหนึ่งของพอดคาสต์: หากคุณต้องการข้ามหรือค้นหาสิ่งที่คุยกันนี่คือบทสรุปของสิ่งที่อเล็กซ์กับฉันพูดถึง: 0:00 บทนำของอเล็กซ์ Folcone, ตลกพอร์ตแลนด์ 3:00 ตลกเป็นเรื่องของการสร้าง "ทฤษฎี" เกี่ยวกับสิ่งที่จะนำไปสู่สาธารณะก่อนที่จะปรากฏตัวต่อหน้าผู้ชมหรือทำให้ผู้คนจำนวนหนึ่งหัวเราะแล้วทดสอบ "ทฤษฎี" เหล่านั้น 5:20 วิธีที่อเล็กซ์พูดถึงการไม่ตลกอย่างเป็นกลาง ถ้ามันทำให้คุณหัวเราะมันจะสนุก ทั้งหมดขึ้นอยู่กับว่าคุณส่งมอบความสนุกให้กับผู้ชมได้ดีเพียงใด 6:20 ความคิดบน Twitter; "เป็นไมค์เปิดที่ใหญ่ที่สุด" 7:00 ความคิดเกี่ยวกับการเขียนหนังสือและโครงการระยะยาวอื่น ๆ เปรียบเทียบความถี่ของการแสดงตลก 8:30 มีหลายปัจจัยในการแสดงตลกที่ยากที่จะบอกว่าตัวแปรใดที่จะเปลี่ยนไปจากฉากนั้น 9:00 ความคิดเกี่ยวกับตัวจำลองและตัวเลือกสีดำเหมือนกระจกพร้อมปัญญาประดิษฐ์เพื่อเข้าถึงนักแสดงตลกที่มีการเล่นซ้ำหลายครั้ง 10:00 เริ่มพูดคุยว่าพฤติกรรมของผู้คนโดยรวมสามารถส่งผลต่อทัศนคติได้อย่างไร 10:45 วิธีเล่าเรื่องตลกไม่จำเป็นต้องใช้พลังสมองมากนักส่วนใหญ่เป็นการศึกษาผู้คน 11:45 หลายคนเสี่ยงต่อการวิเคราะห์มากเกินไปสิ่งสำคัญที่อเล็กซ์มองหา (อายุหรือการเมาสุรา ฯลฯ ) 14:00 มีความเสี่ยงที่จะปรับตัวเข้ากับการชุมนุมที่แตกต่างกันและแสดงสิ่งแปลก ๆ ที่เป็นของคนอื่น 15:45 คุณไม่ชอบอะไร? 16:00 ตรวจดูรูปแบบระหว่างคู่บ่าวสาวและอีกฝ่ายยิ้มหรือไม่ คล้ายกับวิธีที่พนักงานโต้ตอบกับหัวหน้าในงานขององค์กร 17:00 ความคิดอื่น ๆ เกี่ยวกับเรื่องตลกของงานขององค์กร 19:15 มือไม้กางเขนความคิดที่ว่าบุคคลนั้นไม่ได้ใช้งาน / ไม่สนใจ 20:00 อ่านฝูงชนที่น่าอึดอัดเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา 21:30 สัญชาตญาณที่ผู้คนได้รับจากการอ่านเรื่องตลกบางคนเริ่มต้นอย่างไร 23:00 วิธีดึงดูดผู้ชมที่ไม่เข้ากับเรื่องราวที่คุณกำลังเล่า 24:00 ความสำคัญของบริบทและวิธีละเว้นบริบทเล็กน้อยกลายเป็นเรื่องตลก 26:00 อ่านหนังสือกับคนอิสระเมื่อมีคนจำนวนมากอยู่ในที่ทำงานหรือเอะอะโวยวายและเมามากที่สุด 27:00 กลยุทธ์การแก้ปัญหาขัดจังหวะ 28:30 หาสาเหตุที่ฝูงชนไม่สบายใจ คุณสามารถถามพวกเขาเท่านั้น 31:00 นั่งแถวหน้า: นักแสดงตลกยอมรับคนที่อาสาอยู่แถวหน้าไหม? 32:30 "คุณทำงานแบบไหน" พูดคุยตอบเรื่องนั้น คำถามจากนักแสดงตลก 35:00 นักแสดงตลกบางคนชอบกดปุ่มของคนอื่น 36:00 คำถามในชีวิตจริง: อารมณ์ขันสามารถทำให้คุณฉลาดทางอารมณ์และเข้าใจมากขึ้นได้หรือไม่? 36:45 ในสถานการณ์ทางสังคมผู้คนไม่ชอบคิดว่าตัวเองกำลังวิเคราะห์ตัวเอง 37:30 การให้ความสนใจว่าการสนทนาเปิดออกเป็นวิธีที่แน่นอนในการทำลายมัน 38:15 Zach พูดถึงการเล่นโป๊กเกอร์โดยตรงช่วยเพิ่มความรู้สึกได้อย่างไร 40:00 อเล็กซ์เป็นผู้ชายเหมือนเชอร์ล็อกโฮล์มส์ แต่เขามีบทสนทนา 40:30 Sherlock Holmes เพิ่งทำการทำนาย เขาทำได้ดีโดยรวมเท่านั้น 41:30 ประโยชน์ของโคเคน 42:00 ข้อสังเกตเกี่ยวกับเสียงหัวเราะประเภทต่างๆ 43:30 ผลกระทบของสถาปัตยกรรมห้องแสดงตลกต่อการรับรู้ของผู้คน 44:20 ข้อสังเกตเกี่ยวกับการกำหนดค่าห้องแสดงตลกที่ดีที่สุดในประเทศ: Comedy in Denver 45:00 ด้านสังคมตลก ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมมีอิทธิพลต่อวิธีที่คุณสนุกกับมัน 46:00 คุณภาพเสียงเป็นความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะอื่น ๆ ของภาพยนตร์ / รายการที่สามารถส่งผลต่อการรับรู้ของผู้คน 47:00 สนทนาสั้น ๆ ของ Louis CK. 48:15 ความอ่อนแอในการกล่าวถึงสิ่งที่น่าเศร้า มันสามารถดึงผู้ชมลงได้ 50:00 Alex Falcone: ค้นหา @alex_falcone บน Twitter และ @alexfalcone บน Instagram ที่เกี่ยวข้อง
หวยออนไลน์ เล่นหวยออนไลน์ ไพ่ออนไลน์ เว็บ คาสิโน คาสิโน777
ความลับของเกมคือการอ่านพฤติกรรมของผู้เล่นที่มีต่อฮิตเลอร์
By admin | | 0 Comments |

คืนนั้นฉันรับบทเป็น Secret Hitler เป็นครั้งแรก มันเป็นจำนวนมากของความสนุกสนาน. เราเล่นเกมเพียงสี่เกมเท่านั้นดังนั้นฉันจึงห่างไกลจากผู้เชี่ยวชาญ แต่ฉันต้องการโพสต์ความคิดเล็กน้อยเกี่ยวกับสิ่งที่เกมนี้พูดเกี่ยวกับศักยภาพ (เช่นรูปแบบพฤติกรรม) เงียบและพูดคุย ความไม่สมดุลอย่างหนึ่งของผู้เล่นหลักคือพวกเขาพูดมากขึ้นเมื่อพวกเขาเป็นคนดี (เสรีนิยม) มากกว่าเมื่อพวกเขาเป็นคนเลว (ฟาสซิสต์) พวกฟาสซิสต์ต้องหลอกลวงและแสร้งทำเป็นพวกเสรีนิยมในขณะที่พวกเสรีนิยมไม่มีความปรารถนาที่จะหลอกลวงดังนั้นพวกเขาจึงสามารถปลดปล่อยตัวเองและเป็นตัวของตัวเองได้ ดังนั้นพวกเสรีนิยมจะมีการพูดคุยกันมากขึ้นและพวกฟาสซิสต์จะต้องคิดมากขึ้น (โดยวิธีนี้เป็นหนึ่งในรูปแบบปากเปล่าที่พบบ่อยที่สุดของโป๊กเกอร์ผู้เล่นที่วางเดิมพันจำนวนมากมีแนวโน้มที่จะเป็นคนตรงไปตรงมาและไม่เต็มใจ) วิธีหนึ่งในการเล่นกับผู้ที่ไม่มีประสบการณ์ผู้เล่นใหม่คือการเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด เมื่อพวกเขาเป็นพวกเสรีนิยมพวกเขามีอิสระที่จะตำหนิคนที่คิดว่าพวกเขาเป็นพวกฟาสซิสต์และพวกเขาเป็นคนตลกและเสียงดัง จากนั้นเมื่อคนเหล่านี้เข้ามามีบทบาทของพวกฟาสซิสต์พฤติกรรมของพวกเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก พวกเขาไม่ตำหนิผู้คนเงียบและถ่อมตัวในการกระทำของพวกเขามากขึ้น สิ่งนี้ชี้ให้เห็นว่าพฤติกรรมต้องมีความสมดุลจากเกมสู่เกมโดยคิดถึง "เกมเมตา" (กลยุทธ์ระยะยาว) ไม่มีข้อเสียที่จะเป็นคนอ่อนแอ / ช่างพูดเพื่อที่จะมีเสรีในเกมเดียว หากคุณเป็นพวกฟาสซิสต์คุณจะเสี่ยงต่อการให้ข้อมูลกับเกมถัดไปดังนั้นความเสี่ยงจึงเกิดขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป พฤติกรรมที่สงวนไว้ ด้วยเหตุผลเดียวกันพวกนาซีอาจมีพฤติกรรมที่แตกต่างออกไป สัญญาณอย่างหนึ่งคือมองลงไปและไม่มองคนอื่นมากขนาดนั้น ในเกมที่สี่ที่เราเล่นฉันตั้งเป้าหมายที่จะพยายามเลือกว่าใครเป็นพวกนาซีเข้ามา เกมเริ่มต้นขึ้นเมื่อทุกคนหลับตาระหว่างที่พวกฟาสซิสต์ลืมตาและเรียนรู้ว่าฟาสซิสต์คือใครและฮิตเลอร์คือใคร เมื่อเราทุกคนลืมตาขึ้นมา (ฉันเป็นพวกเสรีนิยม) ฉันเห็นผู้เล่นสองคนที่อยู่ท้ายโต๊ะมองลงไปในทางที่ปิดและปลอมในขณะที่คนอื่น ๆ มองไปรอบ ๆ อย่างกระตือรือร้นและสนุกสนาน อีกครั้งพวกเสรีนิยมไม่ได้ จำกัด พฤติกรรมของพวกเขาและสนใจว่าใครสามารถเป็นฟาสซิสต์ได้ในขณะที่พวกฟาสซิสต์รู้ความลับใหญ่นี้แล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงมีความกังวลมากกว่าไม่เพียง แต่เฝ้าระวัง แต่ยังไม่ค่อยสนใจในสิ่งที่ผู้เล่นกำลังพูดและทำ การเดาของฉันถูกต้องและในแวบแรกผู้เล่นสองคนที่มองลงมาคือพวกฟาสซิสต์สองคน แน่นอนว่าเบาะแสดังกล่าวอาจไม่ถูกต้อง 100% แต่ในช่วงเริ่มต้นของเกมตัวชี้นำดังกล่าวจะทำให้คุณทราบเบื้องต้นว่าคุณอาจสงสัยใคร ตลาดขนาดเล็กเหล่านี้มีความสำคัญมากเนื่องจากทีม Liberal เริ่มต้นโดยไม่มีข้อมูลใด ๆ หยุดก่อนเล่นไพ่ หนึ่งในองค์ประกอบของเกมคือ "ประธานาธิบดี" ต้องพิจารณานโยบายสามประการ (เช่นไพ่ที่แสดงถึงนโยบายเสรีนิยมหรือฟาสซิสต์) ทิ้งนโยบายหนึ่งฉบับโอนสองนโยบายไปยังนายกรัฐมนตรีจากนั้นจึง "ทำให้ถูกต้อง" หนึ่งในนโยบายเหล่านี้ . . ตัวอย่างเช่นประธานาธิบดีฟาสซิสต์สามารถดูนโยบายฟาสซิสต์ได้สองนโยบายคือนโยบายเสรีนิยมและโอนนโยบายฟาสซิสต์สองนโยบายไปยังนายกรัฐมนตรีดังนั้นอธิการบดีจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากดำเนินนโยบายฟาสซิสต์ หากประธานาธิบดีได้รับการเลือกตั้งเขาอาจกล่าวได้ว่านายกรัฐมนตรีได้ผ่านนโยบายฟาสซิสต์เสรีนิยมหรือว่าเขายอมรับนโยบายฟาสซิสต์ทั้งหมดหากเขาไม่ต้องการตำหนินายกรัฐมนตรี รูปแบบหนึ่งคือเมื่อผู้คนดูไพ่ก่อนเล่น ตัวอย่างเช่นเมื่อมีคนส่งเอกสารนโยบายสองฉบับให้พวกเขาแล้วดูสักสองสามวินาทีแล้วเล่นไพ่ฟาสซิสต์ก็มีคนแกล้งทำเป็นพวกฟาสซิสต์ เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นสองครั้งในช่วงค่ำ เป็นประโยชน์ในการปรับสมดุล "เวลาการพนัน" ของคุณ (เราเรียกโป๊กเกอร์นี้) พฤติกรรมที่น่าสงสัยหรือไม่สอดคล้องกัน การวิเคราะห์ด้วยวาจามีบทบาทสำคัญในเกมนี้ นี่คือหัวใจหลักของเกม ในเกมทั่วไปมีประเด็นที่น่าสนใจมากมายในการวิเคราะห์ความหมายของสิ่งที่ผู้คนพูดและอธิบายว่าทำไมพวกเขาถึงทำเช่นนั้น เกมอื่น ๆ เกมจิตวิทยาที่น่าสนใจมากที่จะช่วยให้คุณอ่านในสถานการณ์จริง ของขวัญที่พบบ่อยที่สุดของพวกฟาสซิสต์คือพวกเขาหยุดหรือตอบสนองอย่างไร้เหตุผล จำไว้ว่าเสรีนิยมไม่มีเหตุผลที่จะต้องสงสัย กลโกงไม่ควรมีบทบาทสำหรับพวกเขา (แต่ผู้เล่นมือใหม่จะทำสิ่งแปลก ๆ ทุกอย่าง) ดังนั้นคำตอบที่ไร้เหตุผลและการหยุดตอบชั่วคราวถือได้ว่าเป็นสัญญาณของลัทธิฟาสซิสต์ อีกครั้งแม้ว่าคุณจะไม่มั่นใจในสไตล์ของคุณอย่างสมบูรณ์ก็ตามควรพิจารณาคำตอบที่ผิดปกติกับผู้เล่นเหล่านี้จนกว่าพวกเขาจะมีเหตุผลที่จะเชื่อ รูปแบบทั่วไปได้รับการพัฒนาขึ้น: เป็นเรื่องปกติที่พวกฟาสซิสต์จะพบว่าตัวเองอยู่ในสถานการณ์ที่พวกเขาไม่สนใจซึ่งกันและกัน ตัวอย่างเช่นประธานาธิบดีบอกว่าเขามีนโยบายแบบเสรีนิยมและหนึ่งนโยบายฟาสซิสต์และพวกเขามีนโยบายฟาสซิสต์สองนโยบาย ทุกคนก็เลยรู้ว่าคน ๆ หนึ่งโกหก ในสถานการณ์เช่นนี้พวกนาซีมักไม่ปกป้องตัวเองมากนัก ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายหากผู้เล่นใช้มุมมองแบบเสรีนิยมเช่นเดียวกับในสถานการณ์ก่อนหน้านี้ แต่คนส่วนใหญ่ไม่สมดุลที่นี่และจะพูดมากขึ้นเพื่อปกป้องตัวเองและดูถูกอีกฝ่าย จริงๆแล้วคนโกหก มากกว่าที่จะพูด: ฟาสซิสต์มักจะไม่พูดขึ้นในระหว่างเกมกับคนที่อ้างว่าเป็นคนโกหกในภายหลัง แต่ถ้าพวกเขาซื่อสัตย์ต่อตัวละครของพวกเขาพวกเขาควรรู้ให้แน่ใจว่าอีกฝ่ายเป็นฟาสซิสต์ ดังนั้นสำหรับพวกนาซีการรักษาตัวละครที่น่าเชื่อถืออาจเป็นของขวัญ มันเกิดขึ้นกับฉัน เมื่อฉันตกอยู่ในสถานการณ์ข้างต้นและพยายามที่จะเป็นเสรีนิยมง่าย ๆ ในอีกไม่กี่นาทีต่อมาฉันลืมไปว่าฉันต้องแน่ใจว่าเขาเป็นฟาสซิสต์ ถ้าเขาโกหกและดูถูกฉันฉันจะไม่ลืมมันและจะต้องแบกรับมันต่อไป แต่ละเกมมีวิธีแก้ปัญหาที่เหมาะสมตามหลักวิชา (นั่นคือวิธีการที่ไม่เหมือนใครในช่วงเวลาอันยาวนานที่ไม่สามารถเล่นกับการแข่งขันที่ยากลำบากได้) และฉันก็เริ่มคิดว่ามันจะส่งผลต่อพฤติกรรมของมนุษย์อย่างไร ความลับของฮิตเลอร์ การใช้จำนวนคำขั้นต่ำที่จำเป็นในการเล่นเกมจะเกือบ (เหมือนในเกมส่วนใหญ่): อย่างน้อยก็ถามคำถามและตอบคำถามให้น้อยที่สุด เนื่องจาก 1) ผู้เล่นที่ดีทุกคนจะรู้ข้อมูลทั้งหมดที่มีอยู่ในเกมจนถึงตอนนี้และเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการใช้งาน (ดังนั้นจึงไม่มีประโยชน์ในการสร้างสิ่งที่เกิดขึ้นใหม่) 2) ผู้เล่นที่ดีทุกคนรู้วิธีตอบคำถามทั้งหมด คำถามด้วยวิธีที่ดีที่สุดคำตอบไม่สำคัญนัก ปัจจัยที่น่าสนใจประการหนึ่งคือความสามารถของประธานาธิบดีในการตรวจสอบสมาชิกพรรคด้วยตนเอง นอกเหนือจากการรู้ว่าใครคือคนฟาสซิสต์คนอื่น ๆ นี่เป็นข้อมูลส่วนตัวเพียงอย่างเดียวในเกม (เว้นแต่ฉันจะลืมอย่างอื่น) ถ้าไม่เป็นเช่นนั้นฉันคงไม่ถามคำถามด้วยวิธี GTO และฉันแน่ใจว่าจะมีความเงียบตลอดทั้งเกม แต่ข้อมูลที่เป็นความลับนี้ทำให้เกิดพลวัตที่ผิดปกติซึ่งประธานาธิบดีได้ตัดสินใจทำ เกี่ยวกับข้อมูลนั้น ดูเหมือนจะมีหลายปัจจัยที่เกี่ยวข้อง หากเป็นที่เข้าใจได้ว่าจะกล่าวหาว่าลัทธิฟาสซิสต์เสรีนิยมอีกครั้งว่าเป็นฟาสซิสต์หรือเรียกว่าสหายฟาสซิสต์ของเขาว่าเสรีนิยมกลยุทธ์ที่ไม่ได้ใช้ก็อาจไม่ได้พูดอะไรที่นี่เช่นกัน นอกจากนี้ยังควรสังเกต: เช่นเดียวกับเกมทั้งหมดพวกเขามีแนวโน้มที่จะเชื่อถือได้สำหรับผู้เล่นที่ไม่มีประสบการณ์ ผู้เล่นที่มีประสบการณ์จะดีกว่าในการทรงตัวและไม่รู้หนังสือ อีกครั้งฉันเล่นเกมนี้เพียงสี่ครั้งดังนั้นหากมีอะไรผิดพลาดปล่อยฉันไป หากฉันทำอะไรผิดพลาดและคุณคิดว่าคุณรู้วิธีใช้พฤติกรรมในเกมนี้แล้วโปรดแจ้งให้เราทราบในหน้าติดต่อ หากคุณชอบคุณอาจชอบโพสต์ของฉันเกี่ยวกับการอ่านการ์ดต่อต้านคน ที่เกี่ยวข้อง
หวยออนไลน์ เล่นหวยออนไลน์ ไพ่ออนไลน์ เว็บ คาสิโน คาสิโน777
การปฏิเสธข้อกล่าวหาของ Ford ในการวิเคราะห์โดย Brett Cavanaugh และ Mark Jug
By admin | | 0 Comments |

ส่วนนี้จะกล่าวถึงข้อความบางส่วนของ Brett Cavanaugh และ Dr. Christine Ford ของ Mark Christine ข้อความของ Cavanaugh ในส่วนนี้มาจากการให้สัมภาษณ์กับ Fox News เมื่อวันที่ 24 กันยายนโดย Cavanaugh และภรรยาของเขา (วิดีโอด้านล่าง) ฉันเชื่อว่าการปฏิเสธการสัมภาษณ์ครั้งนี้ของ Cavanaugh นั้นอ่อนแอและหลีกเลี่ยงไม่ได้ด้วยเหตุผลหลักเหล่านี้ Cavanaugh แทบจะไม่พูดถึงดร. ฟอร์ดและการขาดความทรงจำเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ จริงๆแล้วคนที่ไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับใครหรือเคยเชื่อว่าเหตุการณ์ดังกล่าวจะไม่เกิดขึ้นจะเน้นย้ำเรื่องนี้ การโต้แย้งของเธอมุ่งเน้นไปที่การปฏิเสธ "ความรุนแรงทางเพศ" แทนที่จะปฏิเสธข้อความที่เจาะจง โดยทั่วไปการโต้แย้งและการป้องกันของเขาคลุมเครือและไม่ชัดเจน ฉันต้องการเขียนสิ่งนี้เพราะฉันเห็นนักอนุรักษ์นิยมหลายคนที่คิดว่าคำพูดของคาวานอห์ในเรื่องนี้ดีมากน่าเชื่อและตรงไปตรงมา แม้ว่าอาจมีเหตุผลอันชอบธรรมที่ Cavanaugh ต้องระมัดระวังและทำผิดพลาดในแง่ของความคลุมเครือ / การหลีกเลี่ยง แต่ก็เป็นที่ชัดเจนสำหรับฉันว่าการโต้แย้งของเขาไม่ดีหรือตรงไปตรงมาและไม่น่าเชื่อ วิดีโอแสดงอยู่ที่นี่ (มีการวิเคราะห์โดยละเอียดอยู่ด้านล่างวิดีโอ): สำเนาการสัมภาษณ์ที่ฉันคัดลอก / วางไว้ด้านล่างนำมาจากสำเนาการสัมภาษณ์นี้ 2:05 วิดีโอ: KAVANAUG: บางทีฉันอาจจะพบเขาเราไม่ได้เดินทางในวงสังคมเดียวกันเขาไม่ใช่เพื่อนเขาไม่ใช่คนรู้จักฉัน - MACCALLUM (ผู้สัมภาษณ์): คุณจำไม่ได้เลย เขาเคยไปงานปาร์ตี้ไหม? KAVANAUG: ฉันจะไม่ทำ บนพื้นผิวนี่ดูเหมือนเป็นการปฏิเสธที่ดี เธอจำเขาไม่ได้เธอจำไม่ได้ว่าอยู่ในงานปาร์ตี้กับเขา แต่คำว่า "ฉันจะไม่" ของเขาคือคำพูดเดียวที่ปฏิเสธการอยู่ร่วมกับดร. ฟอร์ดในทุกฝ่ายในระหว่างการสัมภาษณ์ครั้งนี้ ถ้าคาวานเนาจำดร. ฟอร์ดไม่ได้และไม่เคยจำได้ว่าอยู่กับเขาในงานปาร์ตี้ฉันขอแนะนำให้เขาได้ยินมากกว่าหนึ่งครั้งในการสัมภาษณ์ที่ยาวนานเช่นนี้ 3:05 วิดีโอ: MACCALLUM: จนถึงปัจจุบันยังไม่มีใครสามารถยืนยันเรื่องราวที่เขาเล่าได้ อย่างที่คุณบอกไม่มีอะไรระหว่างคุณที่เขาอาจเข้าใจการแลกเปลี่ยนของคุณผิด? ไม่มีอะไรทางกายคุณไม่เคยพบเขาคุณไม่เคยจูบเขาคุณไม่เคยสัมผัสเขาคุณจำอะไรได้ไหม? KAVANAUG: ถูกต้อง ฉัน - ฉันไม่เคยมีกิจกรรมทางเพศหรือทางกายกับดร. ฟอร์ด ฉันไม่เคยถูกล่วงละเมิดทางเพศในโรงเรียนมัธยมหรือในทางอื่น ๆ นี่เป็นโอกาสที่ดีสำหรับ Cavanaugh ที่จะเน้นย้ำว่าเขาจำดร. ฟอร์ดไม่ได้และพูดซ้ำว่าเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเขาเลย คำตอบของเขาฟังดูผิวเผิน แต่ลองมาดูใกล้ ๆ ประการแรกเป็นที่น่าสังเกตว่า MacCallum ทำผิดพลาดทั่วไป (หรือในกรณีนี้คิดว่าเป็น Fox News อาจมีจุดประสงค์) *: ถามคำถามที่ซับซ้อนซึ่งง่ายต่อการหลีกเลี่ยงโดยการตอบคลุมเครือหรือตอบอย่างใดอย่างหนึ่ง คำถาม ที่นี่ดูเหมือนว่าเขาต้องการพิสูจน์ว่าเขาก) พบเธอข) จูบเธอและค) จำไม่ได้ว่าสัมผัสเธอ Cavanaugh ตอบว่า "ถูกต้อง" แต่เขาตอบว่าอะไรกันแน่? การสอบสวนของเขามุ่งเน้นไปที่การข่มขืนซึ่งไม่ใช่สิ่งที่ McCallum ถาม เขาพูดซ้ำหลายครั้งในการสัมภาษณ์ครั้งนี้: "ฉันไม่เคยถูกล่วงละเมิดทางเพศในโรงเรียนมัธยมหรืออย่างอื่น" แต่ McCallum ไม่ได้พูดถึงเรื่องการข่มขืนเขาถามว่าเขาจำการพบปะจูบและสัมผัสกับดร. ฟอร์ดได้หรือไม่ อีกครั้งถ้าคุณจำไม่ได้ว่าได้พบใครบางคนหรือแน่ใจว่าคุณไม่เคยพบใครแบบนั้นฉันขอแนะนำให้คุณเข้มแข็งมากที่จะแยกแยะความเป็นไปได้ของการโต้ตอบดังกล่าว “ ฉันจำไม่ได้ว่าเคยพบกับคริสตินฟอร์ดในงานปาร์ตี้ไม่เคยคุยกับเธอที่ไหนไม่เคยพูดคุยกับเธอในเชิงพรรณนาหรือด้วยวิธีใด ๆ ” เขากล่าว “ ฉันคิดว่ามันสำคัญที่สิ่งที่เขาพูดมันดูคลุมเครือเพราะการขาดความทรงจำเกี่ยวกับเขา นอกจากนี้คำพูดซ้ำซากของ Cavanaugh ในรูปแบบบางส่วนในการสัมภาษณ์ครั้งนี้ ("ฉันไม่เคยทำร้ายทางเพศใครในโรงเรียนมัธยม") ไม่ได้หมายความว่าจะปฏิเสธสิ่งใด ประการแรกคำจำกัดความของ "ความรุนแรงทางเพศ" ถือเป็นเรื่องส่วนตัว ดร. ฟอร์ดอธิบายว่าแม้ว่ากรณีนี้จะเกิดขึ้น แต่คาวานอห์อาจไม่พิจารณาว่าเป็นการข่มขืน โดยทั่วไปนี่เป็นเพียงการปฏิเสธที่คลุมเครือและไม่เฉพาะเจาะจง ในกรณีนี้ดูเหมือนว่าเขาต้องการให้คำสั่งมีบทบาทในการปฏิเสธและข้อกล่าวหาทั้งหมด แต่ล้มเหลวเพราะไม่ชัดเจน มาดูคำตอบแรกของเขาสำหรับบทสัมภาษณ์นี้ McCallum เริ่มต้นด้วยการพูดคุยในรายละเอียดเกี่ยวกับสิ่งที่ดร. ฟอร์ดพูดและในที่สุดก็ถามคำถามแรกของเขา: วิดีโอ 1:40: MACCOLLUM: คุณปฏิเสธอย่างแรงกล้าว่าสิ่งนี้เกิดขึ้น บางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้นได้อย่างไร? KAVANAUG: ไม่หรอก ฉันไม่เคยล่วงละเมิดทางเพศใครเลยแม้แต่ในโรงเรียนมัธยม ฉันปฏิบัติต่อผู้หญิงด้วยความเคารพและให้เกียรติมาโดยตลอด ฟังคนที่รู้จักฉันดีที่สุดมาตลอดชีวิตผู้หญิงที่รู้จักฉันมาตั้งแต่มัธยมปลายอายุ 65 ปีที่เซ็นจดหมายโรงเรียนมัธยมในชั่วข้ามคืนและฉันก็ปฏิบัติต่อพวกเขาด้วยความเคารพและให้เกียรติเสมอ เธอไม่เคยกระทำชำเราใครเลยและนั่นไม่ใช่คำถาม นั่นจะเป็นจุดที่ดีที่จะบอกว่าเขาจำดร. ฟอร์ดไม่ได้เลย ดังที่ได้กล่าวมาแล้ว 'ความรุนแรงทางเพศ' มีความหมายเชิงอัตวิสัยและเราต้องการให้ชัดเจน ถ้า Cavanaugh จำดร. ฟอร์ดไม่ได้จริงๆและฉันแน่ใจว่าเขาไม่ได้มีความสัมพันธ์ทางกายกับเขาฉันคิดว่าเขาจะเริ่มพูดอะไรที่มีพลังมากกว่านี้ อีกตัวอย่างหนึ่ง: MACCALLUM: เมื่อเขาถามอย่างนั้นเขาก็บอกว่าไม่ต้องสงสัยเลยว่าคุณเป็นอย่างไร บางทีคุณอาจทำให้เขาสับสนบางทีมันอาจเป็นสัญญาณของความสับสนหรืออาจเป็นคนอื่น เขาบอกว่าไม่ KAVANAUG: ฉันไม่เคยล่วงละเมิดทางเพศใครเลย ฉันไม่ได้อยู่ในงานปาร์ตี้ที่ฉันอธิบาย ในฤดูร้อนปี 1982 ฉันไม่พบที่ไหนเลย คนอื่น ๆ ที่บอกว่าอยู่ที่นั่นไม่ได้พูดแบบนั้น เพื่อนของเขาที่บอกว่าเขาเคยอยู่ที่นั่นบอกว่าเขาไม่รู้จักฉันและจำไม่ได้ว่าเขาอยู่ปาร์ตี้กับฉันมาตลอดชีวิต ดร. ฟอร์ดคาวานเนาตอบด้วยการปฏิเสธทั่วไปที่คลุมเครือแทนที่จะตอบว่าเขาเข้าใจผิดเพราะเขาจำเขาไม่ได้หรืออะไรทำนองนั้น ส่วนที่เหลือของการสัมภาษณ์ของเขายังหลีกเลี่ยงความเฉพาะเจาะจงของข้อความนี้หรือว่าเขาจำดร. ฟอร์ดได้ดีเพียงใด เขาพูดถึงการอ้างอิงตัวละครและทัศนคติทั่วไป แต่ใช้เวลาน้อยที่สุดในการเจาะจง Mark Judge เพื่อนของ Mark Judge ได้ทำการโต้แย้งที่อ่อนแอมากเช่นกัน เขาเป็นคนติดเหล้าตั้งแต่อายุยังน้อย เขาบอกว่าเขาไม่ต้องการให้ Cavanaugh เป็นพยานในนามของเขา นี่คือบางส่วนของคำกล่าวของผู้พิพากษา: "มันเป็นแค่ถั่ว ฉันไม่เคยเห็น Brett ทำแบบนั้น ผู้พิพากษาบอกกับ The Weekly Standard “ Brett Cavanaugh และฉันเป็นเพื่อนสมัยมัธยมปลาย แต่เราไม่ได้คุยกันโดยตรงมาหลายปีแล้ว ฉันจำไม่ได้ว่าดร. ฟอร์ดพูดอะไรในคำให้การต่อหน้าคณะกรรมการตุลาการวุฒิสภาในวันนี้ ฉันไม่เคยเห็น Brett ตามที่ดร. ฟอร์ดอธิบาย “ นี่เป็นจดหมายสั้น ๆ ที่เขาเขียนถึง Grassley โปรดทราบว่าสิ่งเหล่านี้อาจฟังดูผิวเผิน แต่ทั้งสองมีความคลุมเครือ ผู้พิพากษาไม่ได้บอกว่าเขาจำไม่ได้ว่าใช้เวลากับดร. ฟอร์ด เขาไม่ได้บอกว่าเขาไม่เคยเห็น Cavanaugh และ Ford อยู่ด้วยกัน เขาพูดอย่างคลุมเครือว่าจะไม่เห็นเบร็ตต์ "ด้วยวิธีนี้" หรือ "ด้วยวิธีนี้" แต่สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องส่วนตัว ประเด็นคือหลีกเลี่ยงการพบกันและพูดถึงสิ่งที่อาจเกิดขึ้นระหว่างพวกเขา สิ่งเหล่านี้เป็นการโต้แย้งที่ไม่ดี บทสรุปฉันคิดว่านี่เป็นไปตามคำปฏิเสธที่น่าสงสัยที่ Cavanaugh จำได้มากกว่าสิ่งที่ดร. ฟอร์ดพูดถึง ฉันคิดว่ามันเป็นไปตามคำบอกเล่าสั้น ๆ ที่เขารู้มากกว่าที่ผู้พิพากษาพูด หมายเหตุ: การหลีกเลี่ยงไม่ได้หมายความว่าคำอธิบายของดร. ฟอร์ดถูกต้อง 100% คำอธิบายอย่างหนึ่งที่ชายคนหนึ่งอาจจงใจหลีกเลี่ยงและอาจมีความคลุมเครือก็คือเขารู้ว่ามีเหตุการณ์ในวัยมัธยมปลายที่เขาจำไม่ได้เนื่องจากการดื่มแอลกอฮอล์ แต่การหลีกเลี่ยงที่ชัดเจนของพวกเขากระตุ้นให้มีการศึกษาข้อความทั้งหมดอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น ถ้าคุณชอบคุณจะชอบซีรี่ส์พอดคาสต์ของฉันเกี่ยวกับการวิเคราะห์ลายลักษณ์อักษร / ปากเปล่า * เมื่อพูดถึงความลำเอียงของ Fox News ฉันพบว่าช่วงเวลาหลังการสัมภาษณ์ค่อนข้างน่าขบขัน ดูเหมือนว่า McCallum ต้องการให้ Cavanaugh รู้ว่านี่เป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้องสำหรับผู้หญิงเนื่องจากจุดยืนในการทำแท้ง ความโกรธที่ไม่ตอบคำถามของเขาสะท้อนให้เห็นในวิดีโอ Cavanaugh ไม่ได้รับสิ่งที่เขาต้องการเพราะเขาเชื่อว่าคดีนี้มีแรงจูงใจทางการเมืองหรือเพราะเขาคิดว่ามันจะเป็นวิธีที่ไม่ดีที่จะพูดหรือเพราะเขารู้ว่าเขาไม่มีผลประโยชน์ทางการเมือง 18:10 วิดีโอ MACCALLUM: คุณมีความคิดบ้างไหมว่ากระบวนการปัจจุบันและสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้มาจากไหน? มันเกี่ยวกับ Rowe และ Wade หรือไม่? แล้วคนที่ออกมาจากค้างคาวในตอนแรกและบอกว่าพวกเขาไม่เคยต้องการให้คุณอยู่ในศาลฎีกา? ทั้งหมดนี้มาจากไหน? KAVANAUG: ฉันแค่ต้องการกระบวนการที่ยุติธรรมที่ได้ยิน MACCALLUM: คุณไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น - มันมาจากไหน? KAVANAUG: ฉันแค่อยากให้มีการรับฟังกระบวนการที่ยุติธรรมเพื่อปกป้องความซื่อสัตย์ของฉันเพื่อปกป้องความสมบูรณ์ของครอบครัวของฉัน ฉัน - ฉันกำลังพูดความจริง MACCALLUM: คุณไม่ต้องการพูดถึงที่คุณคิดว่ามันมาจากไหน? KAVANAUG: ฉันแค่ต้องการโอกาสและกระบวนการที่ซื่อสัตย์ที่สามารถปกป้องความซื่อสัตย์ของฉันได้ MACCALLUM: อืม ...
หวยออนไลน์ เล่นหวยออนไลน์ ไพ่ออนไลน์ เว็บ คาสิโน คาสิโน777
อีเมลจากผู้อ่าน: โป๊กเกอร์ที่เขาโปรดปรานและต้องการมากที่สุด
By admin | | 0 Comments |

โพสต์เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม 2018 โดย Zachary Elwood - คลิกที่นี่เพื่อดูข้อมูลเกี่ยวกับการรับโป๊กเกอร์ฟรี ด้านล่างนี้เป็นอีเมลจากผู้อ่านที่เขียนเกี่ยวกับเนื้อหาที่ฉันเขียนโดย Jeremy J. of California ฉันต้องการแบ่งปันเพราะฉันเห็นด้วยกับเขา ฉันคิดว่ามันสำคัญมากที่จะต้องพูดคุยกันด้วยปากเปล่าเพราะผู้เล่นที่ไม่รู้จักมีบทสนทนาในมือมากมายและการเดิมพันนั้นต่ำกว่าค่าเฉลี่ยและพร้อมอยู่ตรงกลาง ฉันเห็นด้วยกับเขาว่าสิ่งนี้แข็งแกร่งเมื่อรวมเข้าด้วยกัน นี่คือหนังสือที่ฉันภาคภูมิใจที่สุด Vertal Poker Tells ฉันคิดว่ามันมีข้อมูลเกี่ยวกับโป๊กเกอร์ที่ไม่เหมือนใครและน่าเชื่อถือที่สุด ฉันได้เรียนรู้มากมายระหว่างทำงานเรียนและเขียนงานเต็มเวลา 8 เดือน ด้านล่างนี้เป็นคำแถลงเกี่ยวกับแนวคิดของข้อความที่อ่อนแอเช่นคำพูดที่แสดงความอ่อนแอของมือของผู้พูด ตัวอย่างเช่น "ฉันกำลังทำเพลงบลูส์" หรือ "ฉันไม่มีบ้านทั้งหลัง" สิ่งเหล่านี้ค่อนข้างชัดเจนและอยู่ในระดับพื้นผิว (ดังในสองตัวอย่างก่อนหน้านี้) แต่อาจเป็นทางอ้อม / ละเอียดอ่อน (ซึ่งฉันมีรายละเอียดในหนังสือของฉัน) อย่างไรก็ตามในอีเมลด้านล่างนี้ผู้อ่านจะพูดถึงการลบผู้เล่นออกจากมือที่แข็งแกร่ง (เช่น "ฉันไม่มีสี่เหลี่ยม") แต่การเคลือบแทบจะไม่สามารถทำได้เลย อีเมล: ฉันเล่นเกมในบ้านสัปดาห์ละครั้งหรือสองครั้ง อย่างไรก็ตามสำหรับมือสมัครเล่นสแต็กจะอยู่ระหว่าง 1k ถึง 10k ฉันเป็นส่วนใหญ่ของซีรีส์วิดีโอของคุณ รีวิวดี แต่อาจแพงไปหน่อยสำหรับผู้ที่เคยอ่านหนังสือของคุณ ยังไงก็ชอบนะ ฉันอยากจะบอกข้อมูลที่เป็นประโยชน์ที่สุดจากงานทั้งหมดของคุณ Bluffers จะหลีกเลี่ยงการใช้คำพูดที่อ่อนแอ ผู้เล่นที่มีมือที่แข็งแกร่งมากจะพร้อมที่จะทำงบที่อ่อนแอ เคล็ดลับนี้มีประโยชน์มากสำหรับฉันในเกมของฉัน ฉันจะใช้มันอย่างไร: มีคนเดิมพันครั้งใหญ่ในแม่น้ำ ฉันถามพวกเขาว่าพวกเขามีมือที่ใหญ่ที่สุดหรือไม่ บ่อยครั้ง“ ฉันคิดว่าคุณตีเหลี่ยมแล้ว อย่างน้อยช่วยบอกหน่อยได้ไหม คุณมี quartet อื่นหรือไม่? ฉันคิดว่าคุณเป็นบลูส์หรือสี่เท่า “ จากนั้นฉันจะวัดการตอบสนอง พวกเขาพิจารณาความสะดวกสบาย / ความกังวลอื่น ๆ นอกเหนือจากว่าพวกเขาเต็มใจที่จะตัดมือที่ไม่น่าเป็นไปได้ จากนั้นฉันตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรกับบอลลูนในมือ นี่คือเหตุผลที่ช่วยฉัน: 1) โดยปกติสถานการณ์เหล่านี้จะใหญ่ ฉันแทงหม้อใหญ่ ถ้าฉันทำให้ถูกต้องมันจะเป็นการสวิงที่ยิ่งใหญ่สำหรับฉัน 2) ช่วยให้ได้รับข้อมูลที่สามารถใช้ได้โดยตรงในเวลานั้นไม่ใช่ตามถนนสายถัดไป 3) ฉันสามารถรับข้อมูลที่ใช้งานได้โดยใช้เคล็ดลับนี้ คู่แข่ง. . โดยปกติฉันไม่ใช่คนที่พูดในสถานการณ์เช่นนี้ แต่จะทำให้ฉันต้องทำอะไรที่เฉพาะเจาะจง ฉันไม่จำเป็นต้องให้ความสนใจมากก่อนช่วงเวลานั้น 4) สิ่งนี้ทำให้ฉันมีบางอย่างที่จะถามดังนั้นฉันจึงสามารถวัดได้ไม่เพียงแค่ระดับความสะดวกสบายของพวกเขาเท่านั้น แต่ยังรวมถึงความเต็มใจที่จะละมือจากทรัพย์สินที่มีอยู่ 5) ฉันพบว่ามันน่าเชื่อถือมากกับเพื่อนของฉัน สำหรับฉันฉันคิดว่างานของคุณจำเป็นที่สุดในการตัดสินใจเดิมพันครั้งใหญ่เหล่านี้ เราทุกคนเล่นด้วยกันมาหลายปีแล้วและบ่อยครั้งที่จะสังเกตเห็นสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ได้ยากขึ้นเช่นถ้าผู้ชายมองมาที่ฉันก่อนที่ฉันจะเล่นล้มเหลวเพราะฉันลุกขึ้นมาดื่มพูดคุยและดื่ม แต่ถ้าฉันได้รับความชัดเจนสักเล็กน้อยจากพฤติกรรมของเขาในแม่น้ำและเขาไม่ได้พูดป้านหรือฉันมั่นใจอีกนิดว่ามันน่าจะเกิดขึ้นมันจะสร้างความแตกต่างอย่างมากในการคว้าแชมป์ของฉัน . เมื่อคืนต้องใช้วิธีนี้แทงแม่น้ำใหญ่ของเพื่อน เมื่อฉันได้รับสายที่ยากมากฉันมั่นใจว่าฉันตัดสินใจถูกต้องและเขาก็พูดเพลงบลูส์และเขาก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ มันทำให้ฉัน 3-4k ฉันอาจจะไปที่นั่นโดยไม่ได้รับความช่วยเหลือจากคุณ แต่ไม่เสมอไปฉันมั่นใจมากขึ้นและรู้ว่าต้องค้นหาอะไร ฉันชอบอีเมลนี้เพราะเขาได้รับแนวคิดที่ดีในการใช้เทมเพลตเหล่านี้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด อันดับแรกคุณไม่ต้องการเข้าใจว่าคู่แข่งมีวิธีตีความ / วิเคราะห์ข้อความของตนดังนั้นคุณควรใช้วิธีการตั้งคำถามให้น้อยลง แน่นอนว่าสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่ตกอยู่กับผู้เล่นที่ดี / มีประสบการณ์ แต่ประโยชน์ส่วนใหญ่ของโป๊กเกอร์มาจากผู้เล่นที่ค่อนข้างสมัครเล่นและมีความมั่นใจมากเกินไปและยิ่งคุณได้รับจากผู้เล่นเหล่านี้มากเท่าไหร่คุณก็จะทำได้ดีขึ้นเท่านั้น คุณอาจแปลกใจ; คุณจะเห็นข้อมูลประเภทนี้เพียงพอแม้ในเกมที่มีการเดิมพันสูง ที่เกี่ยวข้อง
หวยออนไลน์ เล่นหวยออนไลน์ ไพ่ออนไลน์ เว็บ คาสิโน คาสิโน777
ใบรับรองโป๊กเกอร์ของ Zach Elwood บอกหนังสือและวิดีโอ: เรียงความ # 1
By admin | | 0 Comments |

โพสต์บน Zachary Elwood เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 2019 - เรียนหลักสูตรโป๊กเกอร์ฟรีที่นี่ ในเดือนมิถุนายน 2019 ฉันจัดประกวดเรียงความ ฉันจะโพสต์สี่ผู้ชนะเหล่านี้ในบล็อกของฉัน อย่างแรกคือที่นี่ นี่มาจาก Keith Trell หนังสือและวิดีโอของ Zachary Elwood จาก Kate Trell ช่วยปรับปรุงเกมโป๊กเกอร์ของฉันได้อย่างไร หนังสือเกี่ยวกับโป๊กเกอร์หาประโยชน์บอกฉันว่ามันช่วยฉันประหยัดเงินได้หลายครั้ง นี่คือ "มือ # 99: ความสงสัยในการพนันเป็นสัญญาณแห่งความแข็งแกร่ง" ในหนังสือเล่มนี้เกี่ยวกับแม่น้ำขีด จำกัด ถูกอธิบายด้วยมือของเกม แต่ฉันคิดว่ามันเป็นขีด จำกัด และไม่มีที่สิ้นสุดของหม้อและฉันคิดว่ามันน่าเชื่อถือมาก เมื่อมีการดำเนินการกับผู้เล่นการเดิมพันของเขาจะสงบลงมาก เขาหยิบชิปสีเขียวสองสามอันวางไว้ด้านหน้ากระเป๋าจากนั้นใส่กลับเข้าไปแทนที่ด้วยสีแดงจากนั้นดูเหมือนว่าเขากำลังกรองงานศิลปะ สามารถใช้เวลานานอย่างไม่น่าเชื่อเมื่อเทียบกับการเดิมพันปกติของเขา ฉันเคยเห็นมาแล้ว แต่ก่อนที่ฉันจะอ่านหนังสือของคุณฉันไม่เคยคิดที่จะเชื่อมโยงมัน แน่นอนว่าตอนนี้ฉันรับรู้พฤติกรรมนี้แล้วฉันก็นึกถึงคนที่ไม่เห็นมันเป็นพวง เมื่อเร็ว ๆ นี้ฉันไม่คิดว่าจะมีการประชุมที่ฉันเห็นนักพนันยืนอยู่ในแม่น้ำโดยไม่ต้องตะโกนในหัวของเขา เขาเข้าใจแล้ว! "เพียงเพื่อดูคู่แข่งของคุณใส่เงิน นี่เป็นประโยชน์สองเท่า: ช่วยประหยัดเงินและช่วยให้คุณพอใจในตนเอง ในไม่ช้าฉันก็รู้ว่าฉันรวมอีกเล่มหนึ่งจากหนังสือที่เตะฉัน: "มือ # 102: ศึกษาคู่ต่อสู้ของคุณก่อนที่จะโทร ... " ฉันทำมันตลอดเวลา ฉันโทรไปที่แม่น้ำและรู้ว่าฉันจะเห็นไพ่ทั้งหมดดังนั้นฉันจึงรอสักครู่และดูคู่ต่อสู้ของฉัน ฉันพยายามที่จะไม่จ้องไปที่เขาโดยตรงและฉันมักจะจ้องไปในอวกาศเมื่อฉันทิ้งเขาไว้ข้างสนาม มันให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์มากมายและเกือบจะเหมือนกับการขโมย ฉันจะไม่คิดได้อย่างไร? การปรับปรุงที่ใหญ่ที่สุดในเกมของฉันคือมาจากหนังสือ Verbal Tells ทุกคนพูดถึงเกมที่ฉันเล่น ฉันสงสัยว่าจะต้องเป็นเหมืองทอง แต่ส่วนใหญ่ฉันไม่สามารถทำหัวหรือก้อยได้ ข้อมูลเหล่านี้มีประโยชน์มากเนื่องจากเป็นข้อมูลทั่วไป พวกเขาทั้งหมดต้องเกี่ยวข้องกับผู้เล่นเพราะยิ่งผู้เล่นรู้จักมันมากขึ้นและพยายามทำให้ใช้งานได้ยากขึ้น สามคนใหญ่คือ: ผิดทิศทาง ธรรมดามากและน่าเชื่อถือมาก ข้อความเช่น "มาดูกันว่าหัวใจของเด็กคนนี้อยู่ที่ไหน" "มาดูกันว่ามีใครกล้าเล่นบ้าง" "เขาเลี้ยงฉันตลอดเวลา" และ "เขามักทำร้ายฉันจนตาบอด" เป็นเรื่องปกติที่เกมในเท็กซัสบ้านเกิดของฉัน . พวกเขามักจะได้ยินในช่วง จำกัด การเดิมพันในลาสเวกัสโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคนในพื้นที่พยายามบดขยี้พวกเขาให้ตรงข้ามกับสิ่งที่พวกเขาพูดอยู่เสมอ ข้อความสนับสนุนเช่น "ฉันสามารถเดิมพันได้ แต่ฉันจะตรวจสอบ" (เช่น Lamert of Heartland Poker Tour) "ฉันไม่สามารถโทรหาคุณได้ถ้าคุณเดิมพัน" (คล้ายกับคำพูดของ Farha ของคุณเกี่ยวกับโป๊กเกอร์เดิมพันสูง) "เล่นเท่าไหร่" ก็เหมือนกับการถามคำถามที่คุณคิดว่าเป็น "คำถามที่ไม่ต้องเครียด" และ "คุณมีรอยแดงหรือไม่" เมื่อผู้เล่นทำการโจมตีอย่างเฉียบคม หากฉันกำลังมองหาบางสิ่งฉันต้องการมองหาสิ่งที่สามารถพบได้ (และการดำเนินการค้นพบเหล่านี้ยังคงให้พลังงานในการวิเคราะห์ต่อไป) ในภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการแสดงผู้ใหญ่ที่สำคัญสำหรับผู้ร้ายที่จะวางคุกกี้โอรีโอไว้บนโต๊ะ เป็นการกลั่นแกล้งนักเขียน แต่ฉันจะคาดหวังให้ฝ่ายตรงข้ามทำเช่นนั้นในชีวิตจริงได้หรือไม่? อย่าอยู่ที่โต๊ะโป๊กเกอร์ ฉันควรมองหาอะไร? หนังสือของคุณมีตัวอย่างที่ใช้ได้จริง: ผู้เล่นใจเย็นหรือมีสมาธิ? คุณกลัวหรือมั่นใจ? และอื่น ๆ เขามีแนวโน้มที่จะตกอยู่ในหนึ่งในสองประเภทนี้และการบันทึกสภาพจิตใจเหล่านี้จะนำมาซึ่งรางวัลทันที ข้อได้เปรียบที่ใหญ่ที่สุดของหนังสือเหล่านี้คือแนวทาง "ก้าวทารก" ตัวอย่างเช่นฉันจะรู้ได้อย่างไรว่าผู้เล่นคนหนึ่งมีลักษณะอย่างไรเมื่อเขาสงบลง การอ่าน Poker Tells: "วิธีที่ดีที่สุดในการเริ่มดูทัศนคติของผู้เล่นคือการดูเขาหรือเธอด้วยแขนที่แข็งแรงและสงบ" หลังจากเห็นเขาด้วยมือที่แข็งแกร่งเราก็รู้ว่าเขาหน้าตาเป็นอย่างไร ดังนั้นจุดแข็งที่สุดของงานจึงอยู่ที่นี่: งานทั้งหมดถูกจัดระบบแทนที่จะเป็นรายการกลยุทธ์เชิงพฤติกรรมและความหมายที่เป็นไปได้ง่ายๆ หมายเหตุ: ฉันจะสรุปเกี่ยวกับซีรีส์วิดีโอนี้ เมื่อฉันอ่านหนังสือของ Zack ฉันเคยอธิบายผู้เล่นที่เห็นการกระทำเหล่านี้ แต่เมื่อฉันดูวิดีโอพวกเขาแสดงให้เห็นถึงเรื่องราวที่แตกต่างออกไปในแบบที่ฉันอาจไม่เคยเห็นหรือจำมาก่อน สิ่งนี้เพิ่มความสามารถในการสังเกตของฉัน วิดีโอส่วนใหญ่มีความยาวพอดีประมาณ 15 นาทีซึ่งสั้นพอที่จะลงรายละเอียดและสั้นพอที่จะดึงดูดความสนใจของฉันได้ พลังการสังเกตของแซคเหนือกว่าทุกสิ่งที่ฉันเคยพบและมันน่ากลัวที่คิดว่าคู่ต่อสู้ของฉันอาจมีความสามารถแบบเดียวกัน ที่เกี่ยวข้อง
หวยออนไลน์ เล่นหวยออนไลน์ ไพ่ออนไลน์ เว็บ คาสิโน คาสิโน777